تبليغاتX
کد قالب نایت اسکین (188) شب های پاسارگاد


شب های پاسارگاد

خواب دیدم یک غریبه کودکی رازیرکرد..رفتنت خواب پریشان مراتعبیرکرد

 

سرانجام روزی ٬

                          بادمارا

بردوش سواره خواهدبرد

                                     تامیقات...

دراین میعاد

           گروهی خندان

                            گروهی گریان

به تماشامی ایستند

                       هبوط خودرا

واین انبوه

            این سیل

                     مبهوت...

محصورتجلی آن راز:

                                  که درمنحنی نمودار

                                  حرف آخررا

خط پایان می زند

                          بی اغماض:

                                  هنوزبه باورخودننشسته اند!!

درگذرناگزیر...

                        این کوچه

                                   فردا دیراست!

            

 

نوشته شده در دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت 15:40 توسط پروشات| |

دست های من خالی ست وچشمانم خالی تر

  می گویند زمان مرا با خود برده است به پهنای سکوت یلان نینوا

    به سوی فرتوت ترین زین های حیات

      خواهی نخواهی لبریز شده ام از قدسیان

         ملکوتی که جریحه دار شدن غرور عباس را

            به چشم خویش دیدندوچون شعله ای سوختند

              وبه اعتبار خورشیدبه تابیدن که اگر نمی سوزاند : شاید می شکست

ای قرار تمام دل بی قرار"

    وای حبیب صاحب ذو الفقار"

       پاره پاره ای از تلالو خورشید

           وطفلی غنوده در پس شرم شمشیر

               واندکی ستاره ی ماه نشین" این تمام هستی زینب است

 حضرت عشق" این عشق مرابه جنون خواهد کشید                                                    

نوشته شده در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 18:57 توسط پروشات| |

 

ستارگان كوچك سال هاي تلخ "

كدام آفتاب شما را

اين چنين تبخيركرد

كه دستانتان را

    از دخيل چادر مادر

       رها كرديد

                           وآسمان تمام بغضش را

                             آرام گريست

                                       اينجا خيمه هاي ملتهب اندوه

                            دست برخاك مي سايند

                                        وصحراي سرخ خاطره ها

                   پيكر ستاره هاي خسته را

                            بر دوش مي كشد

                                                         و مادر،در گلوي تشنه ي اين شب

                               تمام ستاره ها را

                                                        به آغوش مي گيرد.

                                   

نوشته شده در جمعه دهم اسفند 1386ساعت 12:45 توسط پروشات| |

 

هراس

تمنا

تپيدن پرنده ي دل دررقص

نگاهي مضطرب

ازچارچوب پنجره

آرزوي عظيم تنهايي

تمناي كوري كوچه

ودرك آب....

نوشته شده در جمعه سوم اسفند 1386ساعت 12:54 توسط پروشات| |

گلي ازباغ بهشت

هديه ي خوب خدا

   زينت كلبه ي ما مي گردد

      نوگل كوچك من

        با حضورت شادم

             پيش گهواره ي تو

                  غم دوران برودازيادم

نوشته شده در جمعه سوم اسفند 1386ساعت 12:49 توسط پروشات| |


Design By : Night Skin