تبليغاتX
کد قالب نایت اسکین (188) شب های پاسارگاد


شب های پاسارگاد

خواب دیدم یک غریبه کودکی رازیرکرد..رفتنت خواب پریشان مراتعبیرکرد

 

این اشعارازمولانا جلال الدین بلخی «بزرگ» است که خودشیفته ی شمس تبریزی بودومن

را شیفته ی خود کرد .... این اشعارازغزلیات وی گرفته شده است:

                      

                                     مرده بدم،زنده شدم،گریه بدم،خنده شدم

                              دولت عشق آمدومن دولت پاینده شدم

 

                            گفت که:«دیوانه نه ای،لایق این خانه نه ای.»

                           رفتم ودیوانه شدم،سلسله بندنده شدم

  

                           گفت که:«سرمست نه ای،روکه ازین دست نه ای.»

                           رفتم وسرمست شدم وزطرب آکنده شدم

 

                           گفت که:«توکشته نه ای،درطرب آغشته نه ای»

                           پیش رخ زنده کنش ،کشته وافکنده شدم

 

                           گفت که:«توزیرککی،مست خیالی وشکی»

                           گول شدم،هول شدم،وزهمه برکنده شدم

 

                           گفت که:«توشمع شدی،قبله ی این جمع شدی.»

                           جمع نی ام،شمع نی ام،دودپراکنده شدم

 

                           گفت که:«بابال وپری،من پروبالت ندهم.»

                           درهوس بال وپرش بی پروپرکنده شدم

 

                           چشمه ی خورشید تویی،سایه گه بید منم

                            چون که زدی برسرمن،پست وگدازنده شدم

 

                            تابش جان یافت دلم،واشد وبشکافت دلم

                            اطلس نوبافت دلم،دشمن این ژنده شدم

                   

نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم مهر 1387ساعت 22:52 توسط پروشات| |

 

خواب می دیدم که دریا تشنه بود

نوگلی درقلب صحراتشنه بود

دختری ازقافله جامانده بود

زخم های آبله جامانده بود

آه اوطوفان بپامی کردباز

آتشی پنهان بپامی کردباز

چشم هایش آسمان رامی سرود

قداورنگین کمان رامی سرود

بازدیشب خواب دریا دیده بود

یک سؤال ازآب هاپرسیده بود

«آب ها!ای آبروی مشک ها

بغض خفته درگلوی مشک ها

مهربانوی خمیده آب بود

پس چراشش ماهه اش بی تاب بود؟

راه بغض کهنه ام راواکنید

تشنگی راآب هامعناکنید»

دشت،سرخ ازدشنه های تیزبود

باغ حیدرراغم پاییزبود

باغبان ازداغ گلها زردشد

درغروبش رنگ صحرا زردشد

ظهربود،ازبسترخونین پرید

باهمان بال وپرخونین پرید

ای تو،ای تعبیرخواب هر شبم

ای سؤال بی جواب هرشبم

واژه،واژه شعرهایم خسته اند

برضریحت قفل حاجت بسته اند...... .

نوشته شده در شنبه ششم مهر 1387ساعت 22:1 توسط پروشات| |


Design By : Night Skin